OssomTossom - heima er best

Hvílík heimkoma.

Kötturinn virðist hafa lent í slag og var alls ekki ánægð þegar ég reyndi að taka hana upp. Ég er allur útbitinn á höndunum. Á endanum tókst mér þó að koma henni í búr og til dýralæknis. Þar fékk hún fúkkalyfjasprautu - og ég fæ að troða fleiri fúkkalyfjapillum í hana út vikuna. Fleiri bitför eftir það ævintýri ... hún var sko alls ekki sátt við að vera haldið niðri á meðan nál var stungið í hnakkadrambið á henni.

Nú, svo virðist ég hafa gleymt veskinu mínu í leigubílnum á leiðinni heim. Gaman að því - gaman að hringja í banka og loka kortum ...

Nú, netið virkaði ekki þegar ég kom heim - en að vísu var nóg að kveikja og slökkva á módeminu.

Ég er bara mjög feginn að eiga smá viskílögg til að róa taugarnar ... nema af einhverri undarlegri ástæðu er skráð útlandanotkun mín 1 megabæt. Eitthvað er mjög rotið í þessum heimi ... það á að vera notalegt að koma heim til sín, ekki allt löðrandi í alls konar stressi og veseni. Hins vegar byrjar skólinn á morgun, sem er nú bara gott mál.

Já, og ég er kominn með nýja granna. Maður bregður sér út í tvær stuttar vikur (örstuttar og norskar vikur í þokkabót, sem eru sennilega styttri heldur íslenskar vikur) og þessi ágæti maður sem bjó hér við hliðina á mér, þessi ágæti maður með góða tónlistarsmekkinn, hann er farinn og í staðinn er komið fólk sem hlustar á EffEmm 957! Væri gaman að vita hvernig þau muni bregðast við þegar ég fer næst að blasta Meshuggah eða Burzum ...

Og til að toppa allt: Steve Irwin er látinn.

Allt í allt - það er ekkert gaman að vera kominn heim.