Bitch, what you don't know about me ...

I could just about squeeze into the Grand fucking Canyon.

Botniði tilvitnunina, takk fyrir ... og þá fáiði kannske verðlaun að verðmæti allt að 500 króna íslenskra. Ég verð svosem ekki með neina dramastæla ef enginn svarar - engar hótanir um að nú sé ég hættur að blogga eða e-ð svoleiðis (þó gæti ég tekið upp á að húðstrýkja mig uns mér blæðir út á stofugólfinu, og breytist svo í rotnandi og kattarétið hræ á nokkrum dögum - og ekki viljiði hafa það á samviskunni). Ég er nefnilega alls engin dramadrottning. Kannske dramanía, eða í versta falli dramagosi - en ég er engin drottning. Ekki ennþá, að minnsta kosti - ég verð að losa mig við nokkur kíló áður en ég passa aftur í kjólinn minn. Hvað ætli dragdrottningarnafnið mitt sé annars?

Allavega, það var ástæða fyrir því að ég fór að grobba mig af nýja Opera-dæminu í gær. Mig langaði bara til að segja frá því, að með því er ég loksins farinn að nota þetta RSS-feed. Óttalega þægilegt að hafa þetta - bara kíkja á einn glugga, frekar en að fara á milli hátt í tíu síðna daglega, og komast að því að á aðeins tveim þeirra er eitthvað nýtt og spennandi á seyði.

Og ef þessi blogger.com ætlar að halda áfram að vera svona óþægur, þá er ég hættur.