OssomTossom - humanity's scourge

Mig langar til að búa til nýtt íslenskt stafróf. Óskylt rúnaletrinu og óskylt latneska stafrófinu. Þetta draumastafróf mitt byggir á atkvæðum: Atkvæði fyrir ak væri eitt tákn, en fyrir ka væri annað tákn. Þorsteinn yrði þannig táknað með tveim táknum: Eitt fyrir Þor og annað fyrir steinn. Þessi tákn myndu síðan bjóða upp á gríðarlega möguleika til skreytinga og skrautskriftar, ekki ósvipað því sem má finna í t.d. japönsku. Auðvitað eru gallar sem þyrfti að leysa úr (annars væri þetta ekkert skemmtilegt): Hvernig ætti til dæmis að sýna muninn á lág og lágt? Hafa tvö tákn, eitt fyrir hvort orð, eða hafa eitthvað merki (til dæmis ' til að sýna að sérhljóðann í seinna tákninu ætti ekki að bera fram? Þannig væri hægt að skrifa lág + te en með tákni sem sýndi að e-ið skyldi ekki heyrast.

Eins og ég sagði, þá ætti þetta helst alls ekki að byggja á rúnunum. Þar eru línurnar allt of beinar - ég vil bogalínur. Ég kýs ávallt ávalt.

Og svo, eftir tólftíu áratugi, þá yrði þetta nýja skrifmál jafnhátt þessu sem við höfum núna og jafnvel tekið fram yfir það, sérstaklega þegar veita skal viðurkenningar eða skrifa afmælis- og póstkort. Einnig yrði það gífurlega vinsælt á tattústofum í Kína og Japan.

„Nei í alvöru - táknin hálf vi ti þýða djarfur stríðsmaður á íslensku!“ gæti einhver húðlistamaðurinn sagt við kúnnann sinn fáfróða, sem yrði síðan hlegið dátt að þegar hann kæmi til Íslands - ekki ósvipað örlögum margra Vesturlandabúa sem fá sér einhver asísk tákn og fara svo til Asíu ...