When the going gets tough, the tough get OssomTossom
C: Nú voru unglingaslagsmál um daginn, einhverjar hetjur að slást og þetta var skemmtiatriði hjá krökkunum, filmað og sett á netið.
A: Þetta er eitthvað sem þekkist hjá öllum dýrategundum. Sjáðu veturgamla hrúta stangast, sjáðu hvolpa bítast. Þetta er það sama. Hormónar og valdabarátta sem er ekki annað en metingur. Ef annar þessara stráka lenti í bílslysi og hinn kæmi aðvífandi myndu þeir hjálpast að.
Æ, Siggi, ég er ekki viss. Þekki svosem ekkert til málsins, og kannske voru þetta bara guttar í einhvers konar keppni. Nú, kannske ekki. Fólk er hins vegar mis-duglegt við að hjálpast að og koma öðrum til hjálpar. Það þarf ekki einu sinni að vera bílslys og meiðsli - það var nú bara síðast í sumar, þegar við vorum að keyra í vinnunni (semsagt ég, Kári, Steini og Sindri ... voru einhverjir fleiri?) að einhver bíll bilar niðri í bæ, á gatnamótum Suðurgötu og Vonarstrætis. Fáránleg röð og örtröð sem myndaðist, gott ef einhverjir voru ekki duglegir að flauta, strætó komst ekkert og svo framvegis og framvegis. Ekkert - nema flaut og pirringur - gerðist fyrr en Steini lagði bílnum og við ýttum hinum bilaða frá. Nú, ef menn eru almennt ekki til í að hjálpa öðrum við svona smáræði (að maður tali nú ekki um stórræði - sem þó eru vonandi sjaldgæf), hvers vegna skyldu tveir stráksar sem eru alveg til í að berja hvern annan til í að hjálpa hvor öðrum útúr bílslysi? Gerist þess hátta einhvers staðar nema í bíó? Já, og svo eitthvað svipað í einni heimsstyrjöld...
(Og líkurnar á því að Siggi muni lesa þetta?)
i'm not much of a reader...
well, i'm not much of a dinner buyer!
sagði Henry Rollins.
A: Þetta er eitthvað sem þekkist hjá öllum dýrategundum. Sjáðu veturgamla hrúta stangast, sjáðu hvolpa bítast. Þetta er það sama. Hormónar og valdabarátta sem er ekki annað en metingur. Ef annar þessara stráka lenti í bílslysi og hinn kæmi aðvífandi myndu þeir hjálpast að.
Æ, Siggi, ég er ekki viss. Þekki svosem ekkert til málsins, og kannske voru þetta bara guttar í einhvers konar keppni. Nú, kannske ekki. Fólk er hins vegar mis-duglegt við að hjálpast að og koma öðrum til hjálpar. Það þarf ekki einu sinni að vera bílslys og meiðsli - það var nú bara síðast í sumar, þegar við vorum að keyra í vinnunni (semsagt ég, Kári, Steini og Sindri ... voru einhverjir fleiri?) að einhver bíll bilar niðri í bæ, á gatnamótum Suðurgötu og Vonarstrætis. Fáránleg röð og örtröð sem myndaðist, gott ef einhverjir voru ekki duglegir að flauta, strætó komst ekkert og svo framvegis og framvegis. Ekkert - nema flaut og pirringur - gerðist fyrr en Steini lagði bílnum og við ýttum hinum bilaða frá. Nú, ef menn eru almennt ekki til í að hjálpa öðrum við svona smáræði (að maður tali nú ekki um stórræði - sem þó eru vonandi sjaldgæf), hvers vegna skyldu tveir stráksar sem eru alveg til í að berja hvern annan til í að hjálpa hvor öðrum útúr bílslysi? Gerist þess hátta einhvers staðar nema í bíó? Já, og svo eitthvað svipað í einni heimsstyrjöld...
(Og líkurnar á því að Siggi muni lesa þetta?)
i'm not much of a reader...
well, i'm not much of a dinner buyer!
sagði Henry Rollins.
posted by Þossi | 7:56 e.h.
2 Comments:
Svolítið seint svar en ég er með innleggg í þetta.
Það er strákur í skólanum mínum sem var að hjóla hér úti á hjólastíg og tveir menn hoppa fyrir hann (óvart veit ég ekki...) og það eina í stöðunni var að snarhemla og falla á jörðina. Hann steinrotast, brýtur 4 tennur fær skurð þvert yfir munninn og er allur krambúleraður.
Þegar hann vaknar á spítalanum eftir aðhlynningu er búið að stela hjólinu hans og töskunni sem hann var með þegar hann datt!!
Þetta er alveg yndislegur heimur; "hey þessi er out of it, tökum dótið hans!"
jís
Æ þessi saga af Kitty Genovese er hræðileg, ég vona maður myndi gera e-ð sjálfur í sömu aðstæðum, en ég er samt ekki viss. Hve oft hefur maður heyrt öskur og læti einhvers staðar fyrir utan hjá sér og ekkert gert í því?
Ég varð einu sinni vitni að því á laugardagsmorgni, þegar ég var að bíða eftir strætó í vinnuna, að karlmaður var greinilega að lumbra á konunni sinni úti á svölum, ég vissi ekki alveg hvernig ég ætti að gera neitt í málinu, ég var ekki með inneign á símanum mínum og vissi ekki að 112 væri alltaf opin (stupid me...). En sem betur fer endaði það þannig að elskugi/faðir/bróðir (eitt af þessu vonandi, ekki allt!) kom og barði kauða til og keyrði burt í taxa með konuna.
Þar sluppum við bæði fyrir horn...
Skrifa ummæli
<< Home