Frír!

Þá er önninni lokið og ég get snúið mér að skemmtilegri hlutum. Satt best að segja var þetta nú ekki besta önnin frá upphafi; á meðan málvísindin vor feykiskemmtileg (en kannske örlítið stefnulaus?), þá hafði ég ekki alveg jafn gaman af bókmenntunum. Ég bjóst svosem við að þurfa að stauta mig í gegnum eins og einn Dickens (sem ég gerði svo ekki þegar upp var staðið), en ég hafði vonast eftir skemmtilegri ljóðskáldum. Á hinn bóginn ... kannske var ágætt að fá að kynnast einhverju nýju. En þetta var samt ekkert svo ofsalega skemmtilegt námskeið, svona á heildina litið.

Nú er ég aftur á móti kominn í frí. Ég held að mér sé óhætt að kalla þetta frí þótt ég eigi eftir að vera aðra hverja viku í vinnunni. Það er bara önnur hver vika af um það bil nítján. Þá hef ég níu vikur í fríi. Ég hef ekki enn ákveðið í hvað ég ætla að verja þeim. Ég er þó nokkuð ákveðinn í að reyna að komast aðeins út fyrir bæjarmörkin - en ég veit ekki hve langt ég nenni að ganga í þeim efnum. Þá er heppilegt að strætó gengur alla leið til Akraness. Ég gæti stokkið út á miðri leið og t.d. trítlað á Esjuna. Það er jú frekar slappt að vera næstum því þrjátíu ára og aldrei séð Reykjavík frá þeim sjónarhóli. Ekki svo að skilja að þetta sé sérstaklega merkilegur staður - kannske bætir fjarlægðin hana eitthvað? Kannske ekki.

Ég býst í það minnsta við að vera duglegri við skriftir í sumar heldur en ég hef verið undanfarinn mánuð. Svo kemur bara í ljós hvað gerist næsta vetur.