Good times, hard times

one creates the other

Komst að því í dag að ég er aðeins of þungur. Eða eiginlega komst ég ekki að því, né fékk ég það staðfest. Ég hef líka aðeins of mikið af fitu utan á mér. Það er að segja, of mikla miðað við hvað telst heilbrigt. Hins vegar ætti ég að þola um tveggja mánaða hungurverkfall. Hefur einhver málstað sem hann vill vekja athygli á? Þetta gæti verið eins og að fá einhverja til að ganga með barnið fyrir sig - kemur fyrir, ég sá það í Friends! - nema í staðinn fyrir meðgöngu skal ég svelta mig fyrir rétta upphæð.

Að því gefnu, auðvitað, að mér líki málstaðurinn.

Þetta eru ekki góðar fréttir, en koma ekki á óvart. Það er talsvert minna að gera í vinnunni heldur en ég vonaðist til, minni átök. Miklu minna af hellulagningum heldur en ég vonaðist til. Svo er maður ekkert að borða allt of hollt, né að hreyfa sig utan vinnunnar meira en nauðsynlegt þykir. Nú er bara að taka sig á - sund, hlaup, og svo framvegis.

Hvað varð af gullöldinni? Þegar það voru mun færri leiðindadurgar og vitleysingar að vinna þarna niðurfrá, og maður var einungis með góðu fólki í flokk. Hópurinn samhentur og öllum lyndaði við alla. Síðan Frikki fór á hinn betri stað, hefur allt verið að breytast til hins verra. Margeir fór líka og hefur ekki komið aftur. Gullöld bæjarvinnunnar er liðin. Þetta auma niðurlægða sumar nær því ekki einu sinni að kallast silfuröld.

Hvar er föstudagsfótboltinn? - Hann var ekki í fyrra, ekki svo ég muni. Enginn hefur stungið upp á honum í sumar, nema þegar Kjarri reyndi að draga okkur í bolta á miðvikudegi eða eitthvað. En miðvikudagar eru langir, það er langur vinnudagur daginn eftir. Fótbolti þarf að vera á föstudegi - stuttur dagur svo það er auðvelt að fá sér nokkra bjóra með leiknum, og hafa engar áhyggjur af strengjum og harðsperrum daginn eftir. Það myndi enginn mæta hvort eð er, ekki í sumar.

Hvar eru fjörugu föstudagarnir? - Það yrði ekki einu sinni til neins að reyna að endurvekja þá. Það yrði bara aum eftirlíking, og myndu ekkert gagn gera, nema þá að rifja upp hvað þetta var frábært áður. Svona eins og hjá pari sem hefur misst allan neista, allan áhuga, en myndi reyna að endurvekja hann með því að fara í nákvæmlega eins ferð og þau fóru í þegar allt lék í lyndi.

Gullöldinni hefur verið fleygt á sorphauga sögunnar.