Hvar er fokkings Effið?

Þá er ég búinn að sjá Bjólfskviðu. Tölvuútgáfuna, sko - þessi sem var í bíó einhvern tíma fyrir jól. Mér þótti hún barasta ágæt. Eiginlega var betra að hafa lesið hana fyrst, þar sem sögunni er breytt eilítið. Ánægjulegt að það verður frekar snemma ljóst að Bjólfur er ekki þessi fullkomna hetja sem maður hefði getað haldið að hann væri miðað við kviðuna.

Þetta er svosem ekki í fyrsta skipti sem Gaiman segir Bjólfskviðu - hann hefur skrifað að minnsta kosti eina smásögu og, ef ég skil rétt, samið eitt kvæði um sama efni. Hann er fyrirtaks sögumaður.

Tölvugrafíkin var stundum frekar ómerkileg og jafnvel kom það fyrir að hún þvældist fyrir, en almennt var hún ekkert svo slæm. Það var jafnvel kostur, stundum - þegar þurfti að spóla fram um nokkra áratugi, þá var öldrunin trúlegri heldur en ef þetta hefðu bara verið venjulegir leikarar. En stundum þótti mér fólkið samt svolítið dautt að sjá.

---

Þýðingin virðist hafa dugað ágætlega. Eftir að hafa skipst á póstum í dag og í gær virðist þetta allt saman hafa smollið saman. Ljómandi gott, allt saman.

---

Tölvan tók upp á því fyrir nokkru, að því að mér sýnist af sjálfri sér, að skipta um nöfn á drifum. Stóri harði diskurinn minn, þessi með t.d. allri tónlistinni, sem hefur alltaf heitið E:, hann kallaðist skyndilega F:, á meðan að litli minniskubburinn (F:) fékk allt í einu stafinn E:. Mikil gleði fylgdi í kjölfarið, en það lánaðist svosem fyrir rest að láta forritinu skiljast að núna væru öll lögin á F: en ekki E:. Síðan langaði mig skyndilega að grípa aðeins í Baldur's Gate - sem ég geymdi á harða disknum - og auðvitað vildi tölvan ekkert skilja eða gera. Meira ruslið, þessar bannsettu tölvur.

Já, og hvers vegna er Myspace allt í einu á spænsku?