There's nothing wrong with OssomTossom's face that can't be fixed with a brick

Ókei, mig dreymdi alveg ljómandi fallegan draum í nótt. Ég stóð fyrir framan spegil og var með svo sítt skegg, að ef ég greip um það fyrir neðan höku, þá var vænn hluti þess hinumegin við hnefann. Ég var bæði sár og svekktur þegar ég vaknaði í morgun og komst að því að það er rétt tæplega tvær fingurbreiddir (ekki fingurþykktir!) að sídd. Ég þarf greinilega að fara að taka mig á í þessum vexti. Hmmm ... ef ég raka allt annað hár af líkamanum, ætli það verði þá meiri hárkvóti til fyrir skeggið?

Annars var ljómandi gaman í skákinni í gær. Tók tvær við Frikka á Grand Rokk, stundum við vænan undirsöng fastagestanna (eða kannske fóru þeir ekki að syngja fyrr en við vorum búnir) og a.m.k. framan af gátum við fylgst með Ashes-keppninni í krikket. Alls ekki svo galin íþrótt, þótt ég sjái ekki fyrir mér að hún muni ná mikilli útbreiðslu á Íslandi, ekki frekar en rúgbí. Því miður. Jæja, við höfum þó a.m.k. skák til að ná upp hjartslættinum og hækka blóðþrýstinginni. Ég held að það sé alls ekki ills viti að lifa þannig lífi að maður verður meira stressaður yfir einni skák heldur en maður hefur verið undanfarnar vikur. Allt verður það líka bærilegra þegar maður hittir vini sína líka.

Kláraði annars að lesa mína fyrstu Jeeves&Wooster-sögu í gær. Ljómandi skemmtilegt. Minnir að ég hafi sagt það áður, en þá má alveg endurtaka það - það er alls ekki verra að hafa séð þættina áður, persónurnar verða bara meira lifandi. Ég býst við að svipað verði uppi á teningnum þegar ég tek mig til og les Pride and Prejudice; að sjá Ehle og Firth ljóslifandi fyrir sér sem Lizzie og Darcy á, held ég, bara eftir að gera söguna eftirminnilegri.