Meiri Ossom, minna Tossom!

Ég hef þróað hugmyndina um nýtt íslenskt skrifmál enn frekar. Þessi þróun miðar reyndar við myndletur eins og er t.d. í Kína, og er lausn á þeim vanda sem fylgir því að hafa allt að sextán myndir af einu nafnorði (föllin fjögur, eintala og fleirtala, með og án ákv. greinis - ég kann ekki að telja nógu hátt til að nefna allar mögulegar myndir af sagnorðunum, og lýsingarorð geta haft a.m.k. 3x16 myndir, og gæti jafnvel verið að þær séu fleiri?). Ákveðið tákn myndi merkja fall - eitt tákn fyrir nefnifall, og svo framvegis, og annað tákn myndi merkja ákv. greini.

En þetta er auðvitað óþarfi þar sem táknin tákna atkvæði, ekki heil orð. En samt var þetta fjandi góð hugmynd, þótt ég segi sjálfur frá.

Já, kannske yrði þetta óþægilegt fyrir venjulega skrift, glósutöku í tímum og svo framvegis, og kæmist kannske illa fyrir á venjulegu lyklaborði. Kínverjum, Japönum og hinum virðist þó ganga ágætlega. En eins og ég sagði áðan, þá er þetta einkum hugsað fyrir skrautskrift.

Og til viðbótar við síðustu færslu: Deyða á að sjálfsögðu heima á þessum lista, og ætti því að verða deyta (en ekki rugla því saman við deita - til að forðast þann rugling legg ég til að Íslendingar taki aftur upp sérstakan framburð fyrir Y, mitt á milli I og U).

Ég sé þetta svo vel fyrir mér: Gjöf mín til íslensku þjóðarinnar, nýtt skrifmál, fegurra og betur sniðið að íslenskum þörfum heldur en þetta rómverska letur sem við notum í dag.