Ég er fyrir löngu búinn að leggja konuna frá mér

en hvers vegna heldur þú ennþá í hana?

Það er ágætt að hafa nokkrar litlar hverfisbúðir innan göngufæris. Einn kostur er sá að maður fær oft sénsa hvað varðar greiðslu, a.m.k. ef maður er líka fastakúnni.

Núna rétt áðan var ég til dæmis úti í versluninni Þingholt (eða er það Verslunin Þingholt?) - til að komast að því hvað „baking forms“ heita á ensku. Í leiðinni ákvað ég að kaupa mér smá kotasælu og kex, en gleymdi veskinu heima. Ég dreg upp smápeningana í vasanum, og kemst að því - mér til hryllings og skelfingar - að mig skorti dálítið upp á, heilar sjötíuogtvær krónur. „Þú borgar þetta bara næst,“ sagði þá þessi indæla gamla kona sem, að ég held, á verslunina (kannske ásamt eiginmanni sínum).

Kæmist maður upp með svonalagað í Bónus eða 10-11? Ætli það. Þó er aldrei að vita - verslanir eins og 10-11, 11-11 - þær eru næstum því orðnar að hverfisbúðum, sérstaklega í nýjum hverfum. Kannske, ef afgreiðslufólkið er farið að þekkja mann, þá gefur það manni séns líka? Örugglega ekki í Bónus, einfaldlega vegna þess að þar fer of mikið af fólki í gegn á hverjum degi til að hægt sé að muna eftir þeim öllum.

Áfram hverfisbúðir.