Diskur vikunnar
Fyrsti "diskur vikunnar" er Chaosphere með Meshuggah.
Ég er að vísu ekki alveg með nafngiftirnar á hreinu, en þetta er metal. Engin spurning um það. Tækni-metal, kannske? Einhvers staðar held ég að ég hafi heyrt "math-metal" notað um þessa tónlist. Það skiptir svosem ekki öllu máli, auðvitað - og raunar væri gott ef þessar skilgreiningar væru felldar niður. Á þessum ömurlegu tímum verður fólk, sem kann að meta þyngri gerðir tónlistar, að standa saman gegn endalausu sorpflóði - og þá má það ekki við því, að skipta sér svona í fylkingar.
Þetta er frábær diskur, hins vegar. Þegar ég heyri sum lögin (til dæmis "New Millenium Cyanide Christ"), þá langar mig helst til að læra að gera tónlistarmyndbönd svo vel sé. Eða mig langaði til þess, allt þar til ég sá myndbandið sem þeir gerðu við lagið:
Þeir sitja heima í stofu (eða kannske er þetta rúta?). Gítarleikararnir spila luftgítar, bassaleikarinn spilar á luftbassa, og trommarinn sýnist mér nota matprjóna í stað trommukjuða á meðan hann lufttrommar. Söngvarinn mæmar svo, og notar blýant eða penna fyrir hljóðnema. Frábært myndband, sko. Lagið líka. En hey, ekki lesa um það - horfið á það. Í boði Kára.
Ég á reyndar bágt með að segja "um hvað diskurinn fjallar". Það hefur hingað til ekki verið mín sterkasta hlið, að greina smásögur, skáldsögur og ljóð - og raunar finnst mér það bara frekar leiðinlegt. Gaman að lesa slíkar greiningar, en ég nenni ekki að standa í þeim sjálfur. Að því leytinu eru þær eins og eðlisfræði. Það er gaman að lesa bækur eins og Saga tímans, en sjálfur myndi ég aldrei nenna að stunda slíkar rannsóknir sjálfur.
En textarnir þykja mér flestir vera vel saman settir, vandaðir og fínir. Flutningur er líka góður - það er eins og Jens Kidman hafi bara tvær raddir, tvo tóna til að garga í. Það bætir auðvitað bara enn frekar á þá tilfinningu að þetta séu vélar sem eru að flytja tónlistina. Hljóðfæraleikurinn er nefnilega líka býsna vélrænn, hvort sem er hjá strengjahljóðfæraleikurunum eða trommaranum.
Semsagt - enn ein fyrstaflokks sveitin frá Svíþjóð. Umeå er greinilega bær sem maður þarf að heimsækja ef maður fer til Svíaríkis.
Næsta föstudag býst ég við að halda mig í Svíþjóð - amazon voru svo væn að senda nýja Katatonia-diskinn í dag, og ég geri ráð fyrir að hann verði diskur vikunnar.
Ég er að vísu ekki alveg með nafngiftirnar á hreinu, en þetta er metal. Engin spurning um það. Tækni-metal, kannske? Einhvers staðar held ég að ég hafi heyrt "math-metal" notað um þessa tónlist. Það skiptir svosem ekki öllu máli, auðvitað - og raunar væri gott ef þessar skilgreiningar væru felldar niður. Á þessum ömurlegu tímum verður fólk, sem kann að meta þyngri gerðir tónlistar, að standa saman gegn endalausu sorpflóði - og þá má það ekki við því, að skipta sér svona í fylkingar.
Þetta er frábær diskur, hins vegar. Þegar ég heyri sum lögin (til dæmis "New Millenium Cyanide Christ"), þá langar mig helst til að læra að gera tónlistarmyndbönd svo vel sé. Eða mig langaði til þess, allt þar til ég sá myndbandið sem þeir gerðu við lagið:
Þeir sitja heima í stofu (eða kannske er þetta rúta?). Gítarleikararnir spila luftgítar, bassaleikarinn spilar á luftbassa, og trommarinn sýnist mér nota matprjóna í stað trommukjuða á meðan hann lufttrommar. Söngvarinn mæmar svo, og notar blýant eða penna fyrir hljóðnema. Frábært myndband, sko. Lagið líka. En hey, ekki lesa um það - horfið á það. Í boði Kára.
Ég á reyndar bágt með að segja "um hvað diskurinn fjallar". Það hefur hingað til ekki verið mín sterkasta hlið, að greina smásögur, skáldsögur og ljóð - og raunar finnst mér það bara frekar leiðinlegt. Gaman að lesa slíkar greiningar, en ég nenni ekki að standa í þeim sjálfur. Að því leytinu eru þær eins og eðlisfræði. Það er gaman að lesa bækur eins og Saga tímans, en sjálfur myndi ég aldrei nenna að stunda slíkar rannsóknir sjálfur.
En textarnir þykja mér flestir vera vel saman settir, vandaðir og fínir. Flutningur er líka góður - það er eins og Jens Kidman hafi bara tvær raddir, tvo tóna til að garga í. Það bætir auðvitað bara enn frekar á þá tilfinningu að þetta séu vélar sem eru að flytja tónlistina. Hljóðfæraleikurinn er nefnilega líka býsna vélrænn, hvort sem er hjá strengjahljóðfæraleikurunum eða trommaranum.
Semsagt - enn ein fyrstaflokks sveitin frá Svíþjóð. Umeå er greinilega bær sem maður þarf að heimsækja ef maður fer til Svíaríkis.
Næsta föstudag býst ég við að halda mig í Svíþjóð - amazon voru svo væn að senda nýja Katatonia-diskinn í dag, og ég geri ráð fyrir að hann verði diskur vikunnar.
posted by Þossi | 5:07 e.h.
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home